Przemoc w rodzinie. Jak odizolować sprawcę?

Paweł Rodziewicz 
 napisz do mnie ‹
moje inne artykuły ‹

Większość ofiar przemocy w rodzinie obawia się, że sprawca, pomimo wszczętego postępowania, nadal będzie miał wpływ na ich życie i stanowić będzie zagrożenie. Jest to częsta przyczyna braku działań zmierzających do zerwania więzi ze sprawcą. Prawo przewiduje szereg środków izolacyjnych, które mają na celu chronić ofiary przemocy.

Wielokrotnie zdarza się, że głównym powodem braku reakcji na przemoc jest strach przed tym, co zrobi sprawca gdy się o tym dowie. W sytuacji, gdy ofiara i sprawca żyją pod jednym dachem, istnieje prawdopodobieństwo, że sprawca zareaguje wzmożoną agresją. Takiej sytuacji należy w odpowiedni sposób zapobiec.

W pierwszej kolejności należy sprawcę przemocy eksmitować ze wspólnie zamieszkiwanego lokalu. W tym celu należy złożyć pozew o eksmisję do sądu rejonowego. Sąd rozpoznaje taki pozew w postępowaniu nieprocesowym. Złożyć go może zarówno ofiara, jak i inna osoba wspólnie zamieszkująca w tym lokalu. Aby pozew został rozpatrzony pozytywnie należy wskazać okoliczności na to, że osoba, która ma być eksmitowana, swoim zachowaniem polegającym na stosowaniu przemocy czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie z osobą dotknięta przemocą.

Jeżeli sąd nakaże opuszczenie lokalu w związku ze stosowaniem przemocy wobec najbliższych, sprawcy nie przysługuje pomieszczenie tymczasowe, ani też lokal socjalny i nie ma zastosowania okres ochronny, w którym eksmisji się nie wykonuje.

Kiedy rozstałam się z mężem, on cały czas mnie nękał. Pisał wiadomości na komórkę, nachodził w domu, śledził, a nawet przychodził do mnie do pracy robić awantury. To trwało prawie dwa lata

- opowiada pani Monika, która długo musiała walczyć o spokój.

Nawet jeśli sprawca nie zamieszkuje z ofiarą, nadal może stwarzać niepożądane sytuacje poza miejscem zamieszkania. O tym nasi prawodawcy również pomyśleli, chociaż sędziowie często zapominają o tym i nie stosują dodatkowych środków izolacji sprawcy.

Zakaz zbliżania się do określonych osób lub zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu może być orzeczony na okres od jednego roku do 15 lat. Sąd może również orzec obowiązek powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakaz kontaktowania się z określonymi osobami, a także zakaz zbliżania się do określonych osób. Nałożony obowiązek lub zakaz może być połączony z obowiązkiem zgłaszania się na policję lub innego wyznaczonego organu w określonych odstępach czasu.

Najbardziej dolegliwym, izolacyjnym środkiem zabezpieczającym przewidzianym w postępowaniu karnym jest tymczasowe aresztowanie. Bez względu na stadium postępowania, tymczasowe aresztowanie stosowane jest przez sąd, nie tylko w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia poszkodowanego, ale w każdym przypadku, kiedy zachowanie podejrzanego powoduje zagrożenie dla prawidłowego toku postępowania.

Uwolnienie się od presji, jaką wywołuje obecność sprawcy, powoduje, że dopiero wtedy ofiara przemocy zaczyna normalnie myśleć i funkcjonować. Warto mieć świadomość, że jest możliwość skutecznego odcięcia się od prześladowcy.

Jeśli ktoś potrzebuje pomocy lub chce zasięgnąć więcej informacji, podajemy adres, pod który można się zgłosić:

Ośrodek Pomocy dla Osób Pokrzywdzonych Przestępstwem przy Elbląskim Centrum Mediacji i Aktywizacji Społecznej

ul. Związku Jaszczurczego 17 pok 101

Elbląg 82-300

Telefon: (55) 642 44 25

www.pomocpokrzywdzonym.pl