Nieskończony tor wrotkarsko-łyżwiarski będzie miał swojego patrona?

 fot. Maciej Markowski

Maciej Markowski 
 napisz do mnie ‹
moje inne artykuły ‹

Trwają wytężone prace przy ul. Agrykola nad skończeniem w nowym terminie (koniec października) toru wrotkarsko-łyżwiarskiego, którego budowa rozpoczęła się 4 miesiące temu. W pierwotnym terminie tor byłby dostępny już od 1 września, ale wykonawca napotkał na nieprzewidziane utrudnienia, m.in. pogodę, które znacznie wydłużyły czas trwania wszystkich prac. Tymczasem na najbliższej sesji elbląscy radni zadecydują, czy nowy tor będzie nosił imię "Kazimierza Górskiego łyżwiarstwa szybkiego", czyli Kazimierza Kalbarczyka.

Tor łyżwiarski KALBAR im. Kazimierza Kalbarczyka - bo tak brzmiałaby pełna nazwa obiektu - zyskał pozytywną opinię i poparcie środowiska łyżwiarskiego, m.in. Klubu Sportowego Orzeł czy Okręgowego Związku Łyżwiarstwa Szybkiego i Sportów Wrotkarskich. Także komisja do spraw nadawania nazw w Elblągu nie wyraziła sprzeciwu. Jak czytamy w uzasadnieniu do uchwały:

Nadanie torowi łyżwiarskiemu przy ul. Agrykola 8 w Elblągu imienia „Tor Łyżwiarski KALBAR im. Kazimierza Kalbarczyka " jest wyrazem uhonorowania dokonań Pana Kazimierza Kalbarczyka.

To nie pierwszy pomysł uczczenia pamięci wybitnego szkoleniowca. W jednej ze swoich interpelacji radny Rafał Traks zasugerował, aby w związku z ustawą o likwidacji z przestrzeni publicznej wszelkich nawiązań do komunizmu nadać jednej z ulic w centrum miasta nazwę im. Kazimierza Kalbarczyka. Jak wtedy apelował radny Prawa i Sprawiedliwości:

Jeżeli można mówić, że trenerem symbolem dla piłki nożnej jest Kazimierz Górski, dla boksu Feliks „Papa” Stamm, to kimś podobnego formatu w świecie łyżwiarstwa szybkiego był elblążanin Kazimierz Kalbarczyk. Dzięki Kalbarczykowi Elbląg stał się na lata polską stolicą łyżwiarstwa szybkiego. Już wkrótce zyskamy prawdopodobnie ostatnią szansę na uczczenie Jego pamięci poprzez nazwanie ulicy w ważnym miejscu Elbląga. Nie zmarnujmy tej okazji.

Kazimierz Kalbarczyk pochodził z Mazowsza. Przeżył wojnę i osiadł w Elblągu, gdzie rozpoczął pracę jako robotnik w Stoczni. Jego wielką miłością był sport. W latach 50-tych z jego inicjatywy powstała sekcja łyżwiarska, a jej członkowie trenowali na naturalnie zmrożonej tafli basenu. Jedną z gwiazd sekcji była m.in. Helena Pilejczyk - brązowa medalistka IO w Squaw Valley (1960). Przez ponad 40 lat związany był z Olimpią Elbląg - najpierw jako zawodnik, a potem trener. Elbląg w swoim czasie był postrzegany jako wylęgarnia talentów i spory był w tym udział właśnie Kalbarczyka.